به اشتیاق زندگی نمی رسیم

تا مرگ بر گرده

گران  نشسته است

مارا دعا

به بام خانه هم نمی رسد

لختی درنگ

به سایه می کشاندمان

وبا لبخند های عاریه

زندگی نمی بخشیم

حتا برای شمارش اندوه

انگشت اشاره کم داریم

 

محمد شریفی                           شهریور 1393