نمره ي زندگي

كاش يك بود   

جاي بيست

مي ايستاد تمام قد

به قامت كوه

من كه بيشتر از يك نمي توانم بشمارم

هر گاه زخم خورده ام

خون رگ هايم

بيست متر بالا جهيده است

مثل دوست سگ ولگرد

- وبوف كور

كه از دست بيست ها كلافه بود

اف بر آفرين بيست

 

محمد شريفي